Hoe langer je onderzoek doet, des te beter en sneller zul je de patronen herkennen. En om iets te kunnen her-kennen dien je het eerst te leren kennen. Informatie inwinnen, met andere woorden, hét medicijn tegen de onwetendheid die falen van het voorstellingsvermogen veroorzaakt.

Daarom is het goed om te kijken naar documentaires waar alle aspecten van een bepaald onderwerp kort en helder op een rijtje worden gezet. Neem bijvoorbeeld “corona.”

Het is een heel ander beeld dan een half jaar geleden, net voor het einde van de door onze zoete lieve overheid opgelegde en compleet nutteloze mond en neus bedekkende luierplicht. Maar, hoe snel mensen vergeten. Alles dat hen werd opgelegd, alles dat diep ingreep in het persoonlijk leven van iedere burger, een verbod om een ander mens aan te raken, een hand te geven, te omarmen, te kussen (…), “sociaal” afstand houden, selectieve demonstratieverboden, censuur en zwartmaken van anders denkenden (lees: goed geïnformeerden), het brute politiegeweld tegen burgers die gebruik maakten van hun grondrecht zich te mogen uiten. Zelfs het schrijven van deze opsomming brengt dat nare gevoel weer terug.

Wat niet prettig is, maar wel nodig. We dienen ons voortdurend bloot te stellen aan de kille harde feiten om onze motivatie te behouden ons hiertegen te verzetten. Want, als men geen probleem ziet is er ook geen aandrang tot het vinden van een oplossing.

Dat is de kracht die ik zie in de documentairereeks van Amerikaans strijder Derrick Broze. In afzonderlijke delen wordt telkens een andere laag belicht van de zogenaamde Machtspiramide, de goed verborgen organisatiestructuur die schuilt achter elk aspect van de menselijke samenleving, hoe je het ook noemen wilt, Illuminati, “de Joodse Samenzwering,” de Cabal, die ik zelf altijd “de Kliek” noem,
dat boeit verder allemaal niet zo.

Niet alleen geeft de maker in elke aflevering een overzicht van de oorsprong van die macht en hoe deze wordt aangewend, met welke gevolgen, aan het einde van elke aflevering worden ook waardevolle tips gegeven over wat iedereen zelf kan doen om zich, ons, te ontworstelen aan de wurggreep van deze Kliek.

In deze aflevering gaan we kijken naar de agrarische en voedingsindustrie, ook iets waar je als mens niet aan ontkomt, je moet immers eten.

Net zoals we in deze serie al zo vaak zagen, zien we ook hier weer de invloed van een klein groepje ultrarijken die hun weelde inzetten om greep te krijgen op de richting van weer een industrie. Uiteraard, dit is zo'n patroon waarover ik in het begin sprak, niet om de wereld beter te maken, maar een meerlaagse agenda door te voeren die nog meer geld voor hen betekent, meer macht dus, en waar wij steeds hogere rekeningen betalen voor steeds slechter, misschien zelfs gevaarlijk, voedsel.

Drie keer raden welke familie ook hier weer een prominente rol speelt. Ik geef een hint. De naam begint met een R. En natuurlijk mogen ook de mainstream niet ontbreken.

Al vanaf het begin van mijn zoektocht naar waarheid en rede besefte ik het belang van tijdgeest, proberen je te verplaatsen naar tijd en omstandigheden van de periode waarin hetgeen je wilt begrijpen zich afspeelt.

Dit is absoluut van het grootste belang bij het zoeken naar een antwoord op de vraag
“hoe kan het dat de overgrote massa hier intrapt?” Als ik me probeer te verplaatsen naar begin 20ste eeuw, toen de familie Rockefeller (daar zijn ze weer...) en miljardair in staal Andrew Carnegie hun fortuin aanwendden om overheersende invloed te kopen bij basisonderwijs en hogere en medische opleidingen, en ik kijk naar het gewone volk dan is dit wat ik zie: ondanks de industriële revolutie was het werk zwaar, de dagen lang en de lonen laag. Als ik me verplaats in een gewone arbeider, het gros van de werkende bevolking, dan ben ik blij dat de lange werkdag erop zit, ben ik doodmoe van het zware werk en ben ik blij als er een maaltijd op me wacht.

En als ik al iets wil weten over wat er in de rest van het land of de wereld gebeurt dan ben ik afhankelijk van wat kranten schrijven.

In deel 1 zagen we hoe het Grote Geld invloed kocht in waar het allemaal begint,
het onderwijs. Hoe weten we wat we weten? Grotendeels omdat iemand anders ons dat vertelde. Je was geconditioneerd om aan te nemen dat wat onderwijzers, professoren en de krant vertelden de absolute waarheid was, in het belang van de betering van het volk. Er was geen internet waar je te rade kon gaan bij onafhankelijke onderzoekers om te controleren of hetgeen je was geleerd ook inderdaad klopte. Waar het de informatie uit kranten betreft, hoe dat in elkaar steekt zagen we in het deel over Machtige Media.

Natuurlijk komt dit terug in dit deel over Machtige Farma en het Medisch Kartel. Want aan de basis van elke industrie ligt wat men in de betreffende opleiding heeft geleerd (lees: is geconditioneerd te begrijpen...). Farmaceuten en medici hebben in hun opleiding, gemanipuleerd door het Grote Geld achter Machtig Onderwijs, geleerd dat allopathische geneeskunde, op basis van symptoombestrijding met farmacologische middelen, de standaard is. Het resulteerde in een industrie die jaarlijks een “kleine” $1,5 biljoen ($1.500.000.000.000...) binnenharkt.

De opleidingen zijn zwaar, lang en duur. Eenmaal geslaagd zijn, afhankelijk van discipline of specialisme, de salarissen behoorlijk. En men vind zich een hele pief. Als arts kun je het verschil maken tussen leven en dood, iets dat eerder slechts aan God was. Megalomanie en God-complex liggen op de loer.

Dan kom ik bij mijn punt. Hoe overtuig je deze groep dat hen grotendeels flauwekul, leugens en onwaarheden zijn onderwezen in hun dure opleiding? En daarnaast, hoe overtuig je degenen die de opleidingen verzorgen dat zij om de tuin zijn geleid en hetgeen doorgeven wat het Grote Geld achter de industrie wil dat wordt doorgegeven, in hun voordeel? En, tot slot, hoe overtuig je de massa dat hun geconditioneerde geloof in “de witte jas” misplaatst is?

In een tijd waarin ik nog niet zoveel wist over hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt en werkt vroeg ik me altijd af waarom zeer rijke mensen het toch nodig vonden om almaar rijker te worden. Toen dacht ik nog dat het gewoon een ego-ding was, een soort van competitie, wie is het rijkst?

Jaren later diende zich echter een meer plausibele reden aan. Deze club ontleent aan het feit dat ze zo rijk zijn het recht om te bepalen welke richting de wereld op moet voor de overige, minder gefortuneerde miljarden mensen. Wat ook geen probleem zou zijn als we hier te maken zouden hebben met personen van wie de menselijke faculteiten, zoals sympathie, mededogen, medemenselijkheid, volledig intact waren,filantropen die het beste voor hebben met de mensheid.

Wie zijn werk heeft gedaan weet wel beter. In veel gevallen is het fortuin dat hen ten deel viel het resultaat van corruptie, omkoping, vriendjespolitiek, handel met voorkennis, spionage, chantage, kortom, vieze spelletjes. En uiteindelijk gaat het helemaal niet om geld, het gaat om de macht die je ermee kunt kopen, want bijna iedereen heeft zijn prijs.

In de VS bezet Nancy Pelosi de positie van voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, zeg maar hun Tweede Kamer. Op zo'n plek heb je natuurlijk toegang tot informatie die niet openbaar is, bijvoorbeeld dat je weet dat er binnenkort ergens over gestemd gaat worden en redelijkerwijze de uitslag kunt voorspellen.

Onlangs ontstond ophef toen bekend werd dat haar manlief Paul voor zo'n $5 miljoen aandelen had gekocht in gigant in computerhardware NVIDIA. Heel toevallig was dat net voor in het Huis, onder leiding van zijn vrouw, werd gestemd voor een grote subsidie voor die industrietak, waardoor de koers aardig steeg. Katsjing! (Da's het geluid van de kassa van de Pelosietjes thuis.) Oh, en eerder kocht hij aandelen Microsoft, heel toevallig net twee weken voor bekend werd dat het leger een order plaatste bij Microsoft voor hardware ter waarde van $22 miljard. Katsjing! Die Paul heeft echt gevoel voor zaken doen!

In 1908 spande de Amerikaanse overheid een proces aan tegen Stadard Oil Trust, de oliemonopolist die John D Rockefeller maakte tot Amerika's eerste miljardair. Gezien de waarde van de dollar sinds die tijd is afgenomen met meer dan 95% is dat een hele smak geld. Indien het geld eerlijk zou zijn verdiend dan zou je voor dat feit wellicht enig respect kunnen hebben, hoewel ik persoonlijk vind dat een dergelijke mate van rijkdom in de handen van één persoon compleet pervers vind. De menselijke aard kennende kan het alleen maar tot problemen leiden.

De naam van de familie Rockefeller zijn we op deze ontdekkingsreis al vaker tegengekomen, en dit zal niet de laatste keer zijn. Veel van de ellende waarmee we vandaag de dag worden geconfronteerd, verrot onderwijs, verrotte medische zorg, verrotte media, etc. is terug te voeren naar de macht en invloed die werd die werd gekocht door Rockefeller en consorten uit die tijd. Een deel met een oranje tintje...

Een stuk gereedschap is niet per definitie goed of slecht. Is het verkeerd een mes in iemand te steken? Niet als je een chirurg bent (hoewel...). Het duistere gezelschap dat al millennia vanachter de schermen de touwtjes in handen heeft, vingers in elke pap, bedient zich van al even oude technieken om als microscopisch klein clubje erin te slagen een almaar uitdijende wereldbevolking in de tang te houden.

Eén van de machtigste technieken waarover zij beschikken is “conditionering door herhaling van suggestie.” Maar ook deze techniek is in wezen neutraal. Toen ik dit trucje, gelukkig al heel vroeg in mijn “volwassen” leven, doorgrondde, en ook de neutraliteit ervan begreep, ben ik het gaan aanwenden in mijn voordeel, wat ik noemde om-conditionering, eigenlijk afleren wat je is opgedrongen toen je zelf nog niet kon nadenken (onderwijs en opvoeding door onwetende ouders), en het aanleren van waar je zelf voor kiest.

Conditionering is een mechanisme dat overal om je heen te zien is. Van reclameborden in bushokjes tot de ongelofelijk (opzettelijk!) irritante advertenties die door je Zen-video op YouTube heen tetteren, op zes keer het volume, voor die domoren die nog nooit van een ad-blocker hebben gehoord. Maar het is altijd de intentie van degene die het aanwendt dat de richting van de uitkomst bepaalt, positief of negatief.

Dus, ten positieve, zal ik die zaken blijven herhalen, hoe belangrijk het is om een hoge mate van continue bewustzijn te ontwikkelen, de psychologische trucs leert doorzien die de mensheid in (steeds minder) gelukzalige onwetendheid houdt. De sleutelrol die psychologie speelt binnen deze alomvattende dynamiek. Dat ieder zijn individuele verantwoordelijkheid dient te nemen om zich te ontwikkelen tot een ware volwassene, niet de mentaliteit van een kind in een volwassen lichaam.

Het zou me spijten als dit wordt opgevat als belerend. Ik zie al heel lang wat ik zie, welke kant het opgaat, en wordt al die tijd al gedreven door een sterk gevoel van urgentie dat in de loop der jaren en mijn onderzoek alleen maar is toegenomen. Het komt uit een goed hart.

Ik dwaal af... Vandaag de blik op Machtig Draadloos, op de industrie zelf, en natuurlijk hoe de lijntjes lopen tussen regulerende overheidsinstanties en de bedrijven. Het zal ondertussen niet meer verbazen als we ook hier weer zien dat het bol staat van corruptie. Maar het ergste is dat zij met hun geld en macht erin slagen het volk iets magnifieks voor te spiegelen en hen tegelijkertijd weghouden van informatie over mogelijke gezondheidsschade.

Spoiler: De scène waar maker Derrick Broze commissielid van de FCC Brendan Carr bevraagd is even komisch als triest.

“The 5G Trojan Horse” van Derrick Broze: https://www.bitchute.com/video/xJ07BhcM5_4/

De Nederlands ondertitelde documentaire “5G: An Extinction Level Event” van Sacha Stone: https://www.bitchute.com/video/P3LpSfqgx2sp/

Gekaapt Kantoor: https://ethics.harvard.edu/files/center-for-ethics/files/capturedagency_alster.pdf

Het is een bekend gegeven dat, in een toestand van ontspanning, de menselijke hersenen geraken in een staat van alfa-golven. In gewone-mensen-taal, als je je ontspant om naar een film, tv-serie of wat dan ook te kijken, ontspan je daarmee ook het kritische denken, je waakzaamheid. In deze barrière van kritische alertheid kun je je een deur voorstellen die opengaat wanneer men in deze staat geraakt. Als je na het donker over straat loopt zie je overal de lichtveranderingen in de woonkamers, bijna iedereen kijkt wel iets, ofwel, bijna iedereen verkeert met dagelijkse regelmaat in dergelijke staat.

Aan ontspannen is natuurlijk an sich niets mis. Het is eerder een levensbehoefte,
want de boog kan niet altijd gespannen zijn. De vraag is hoeveel mensen hiervan op de hoogte zijn, en, van deze groep, hoeveel zijn zich ook daadwerkelijk bewust van het mechanisme dat hiermee in werking treedt, en hoevelen weten dat waar zij naar kijken, qua inhoud met opzet werd beïnvloed door schimmige overheidsinstanties, het leger en inlichtingendiensten met duistere agenda's?

Het mechanisme is dat in de firewall van kritische alertheid zich deze deur opent
waardoor alles ongehinderd het onderbewustzijn kan binnenkomen. Gebruikmakend van de juiste psychologische technieken wordt het dus mogelijk om inhoud van films en series in te richten om een bepaald beeld te vormen in de geest van de kijker. Een beeld, echter, dat niet kritisch wordt bekeken door het bewustzijn. En het onderbewustzijn zou geen onderscheid kunnen maken tussen fictie en werkelijkheid.
Het is het perfecte recept om bij enorme massa's een bepaalde gewenste boodschap in te planten.

Wie mijn werk al langer kent zal wellicht ook bekend zijn met de boeken uit de trilogie “Muzikale Waarheid” van Brits onderzoeker, auteur en spreker Mark Devlin.
Hoewel de boeken voor het grootste gedeelte gaan over de duistere achtergronden van de muziekindustrie beslaat een deel ervan ook het bredere veld van entertainment, inclusief Hollywood. Mark komt tot dezelfde conclusie: krachten achter de schermen oefenen invloed uit over entertainment om er inhoud in te verstoppen, onder het mom van entertainment, waardoor de ontvankelijke alfa-staat wordt gecreëerd, met als doel een bepaalde boodschap, conditionering of voorspellende programmering te prenten in het denken van het nietsvermoedende slachtoffer. Aan het einde van dit artikel vind je de links waar je deze in het Nederlands vertaalde boeken gratis kunt ophalen: https://niburu.co/lezersbrieven/17193-wat-gebeurt-er-achter-de-schermen-van-de-entertainment-industrie

Hoe dit in zijn werk gaat en hoever de invloed strekt van de Amerikaanse overheid, hun inlichtingendiensten en leger bij het manipuleren van “entertainment” voor de massa's zien we in deel 4 van de Machtspiramide: Machtig Hollywood.

“Ken uw vijand.”

Uit “De kunst van het oorlog voeren”
Sun Tzu, Chinees krijgsheer +/- 500 v. Chr.

Naarmate je langer bezig bent met onderzoeken, je kennisbassin toeneemt
en je referentiekader verruimt, naast je voorstellingsvermogen, dan ga je steeds makkelijker zich herhalende patronen herkennen. Want om iet te her-kennen dien je het eerst te leren kennen. Dat werk moet eenmaal gedaan worden. Maar de beloning van dit proces is dat je steeds moeilijker om de tuin geleid kunt worden.
Het trucje van de goochelaar werkt niet meer als je het eenmaal kent.

Het komt in deze serie telkens en duidelijk zichtbaar naar voren: er wordt de onwetende kijker iets voorgehouden, “het is helemaal fantastisch en zal je leven verrijken,” maar wie door de lulkoek heeft leren kijken weet dat zich onder dat schitterende oppervlak een levensgevaarlijke val bevindt, dat er altijd meerlagige agenda's spelen achter de schermen.

Zo is het ook gegaan met de fantastische technologische ontwikkeling sinds de uitvinding van de ergste van allemaal, de televisie. In het vorige deel zagen we hoe inlichtingendiensten, opererend onder orders van de poppenspelers, de gevestigde media gebruikten (gebruiken...) om de publieke opinie wereldwijd te beïnvloeden, en niet ter betering van de mensheid, dan had onze wereld er een stuk mooier uitgezien.

Zoals de TV kwam na de radio, met een veel uitgebreider pakket ter beïnvloeding, gebruikmakend van millennia oude hypnose-technieken, werd de TV opgevolgd door het internet zoals we dat nu kennen. Ogenschijnlijk een prachtige uitvinding met de potentie voor iedereen met een aansluiting om zich te ontwikkelen op welk gebied ook, informatie en kennis te delen, noem maar op. Je kon zelfs je eigen TV-kanaal beginnen op YouTube. En kijken wat je wilde, waarover je wilde, wanneer je wilde. Wow!

Maar, zoals altijd, als we een beetje gaan graven onder het oppervlak dan zien we dat de meeste technologische ontwikkelingen zijn voortgekomen uit het militaire en inlichtingenapparaat, gesteund door Amerikaanse overheden. En niet omdat dit altijd van die vreselijk aardige mensen zijn die het beste met jou voor hebben. Allerminst.

Over de oorsprong van Machtige Tech en de nauwe banden tussen inlichtingendiensten en (a)sociale "media."

Mijn leven nam een radicale wending na het zien van de film JFK in 1991. Veel later zou ik internationaal befaamd onderzoeksjournalist Jim Marrs ontmoeten tijdens een conferentie. Ik vertelde hem dat mijn onderzoek was begonnen na het zien van JFK, mede gebaseerd op Jims boek over de moord op President Kennedy. Hij zei: “Dat is altijd een goed punt om te beginnen.”

Tot dat moment was ik voornamelijk bezig met spiritualiteit, religie, esoterie, het paranormale, hypnose, uitreding en sjamanisme. Ik leefde jarenlang grotendeels in mijn eigen innerlijke wereld, wat me goed beviel, ik had niet zoveel op met de kille wereld buiten me.

Ik was geschokt door de mogelijkheid dat niet een “eenzame gek” de Amerikaanse President had vermoord, maar dat er een samenzwering zou kunnen schuilen door een scala aan grote belangen uit onder andere de wapen en olie-industrie. Ik maakte voor het eerst kennis met het zogenaamde militair-industriële complex.

Mijn focus werd verlegd van mijn innerlijke wereld naar de wereld waar de rest in leefde en ik paste dezelfde diepgravende onderzoeksmethoden toe die ik me eerder had aangeleerd. Slechts het onderwerp verschilde.

Het eerste boek dat ik las heette “Breinmanipulatie: Het nieuwe machtsmiddel van de CIA” van Walter Bowart, dat in brede zin handelde over de geheime programma's van de CIA, onder de noemer MK-ULTRA, om de menselijke geest te “hacken.” Ik zal niet ingaan op de details, er is al genoeg over geschreven en dit platform gunt me slechts zoveel woorden om de video te beschrijven, vandaar. Maar door dit boek vielen me de schellen van de ogen. De wekker begon te rinkelen.

Het is natuurlijk niet mogelijk om in een half uur elk onderwerp precies uiteen te zetten. Het doel van deze documentaire van Derrick Broze lijkt eerder de eerste aanknopingspunten te willen geven die tot nadenken dienen te stemmen en aanzetten tot verder eigen onderzoek.

Hebben jullie op school ooit iets geleerd over inlichtingendiensten en hun nauwe banden met de gevestigde media om de publieke opinie, en daarmee gedrag, ook kiesgedrag, te manipuleren? Ik niet, maar misschien zat ik op dat moment achterstevoren op mijn stoel de clown uit te hangen, dat scenario is niet denkbeeldig. Armen over elkaar nu, en vinger voor de mond, allemaal opletten, de les begint.

De onderwerpen voor vandaag zijn de geschiedenis van de gevestigde media, hun rol, ogenschijnlijk en werkelijk, en hun nauwe banden met de Amerikaanse en buitenlandse inlichtingendiensten en invloedrijke personen. Geen fictie. Feit.

Toen ik, in een vroeg voorstadium van ontwaken, een paar jaar nadat ik het verplichte onderwijs vaarwel had gezegd en ingeruild voor een aanstelling bij een kermisattractie, terugkeek op mijn schoolcarrière, formuleerde ik het zo: “School is weinig meer dan een gevangenis waar jonge mensen worden opgeleid tot producerende en consumerende eenheden.” Spijtig genoeg was het slechts één van de eerste van vele observaties die waar bleken.

Dit is een documentaire waarvan ik na een paar minuten al wist dat ik hem wilde vertalen en ondertitelen. Het doel waarvoor ik mijn kanaal op Bitchute heb opgezet is om belangrijke informatie te delen, het enige medicijn om het virus van onwetendheid te bestrijden dat falen van het voorstellingsvermogen veroorzaakt. Deze film verdient absoluut een plek.

Voor de gevorderden in dit type onderzoek is het wellicht veelal bekend, maar het kan nooit kwaad je kennis weer eens op te frissen. En voor de minder geïnformeerden leek me dit werk een prima en laagdrempelige aanzet zich wat breder te informeren en na te denken over hoe het toch kan dat we na al die duizenden jaren van "beschaving" als mensheid nog steeds worden geregeerd door een kleine kliek van ongekozen, steenrijke en wereldvreemde megalomanen? Dat was althans de onvermijdelijke conclusie die ik moest trekken na vele jaren van gedegen onderzoek.

Lange tijd, vooral in het tijdperk voor internet, waar niet de mogelijkheid bestond om op zoek te gaan naar bondgenoten en zielsverwanten, dacht ik dat het aan mij lag. Ergens in mijn onderzoek moest ik wel iets gemist hebben, iets cruciaals dat al mijn theorieën zou ontkrachten. Ik bleef denken en zoeken.

Maar in mijn speurtochten langs bibliotheekrekken, microfiches en boekenwinkels vond ik meer en meer bevestiging in plaats van ontkrachting. Toen kwam internet en had ik toegang tot de grootste bibliotheek uit de menselijke geschiedenis. Ik vond de zielsverwanten die ik zocht, ik bleek niet de enige die tot de conclusie was gekomen dat er iets goed mis was met.... met wat eigenlijk niet?
Misschien laat het zich het beste vangen in een favoriete boektitel: "Everything You Think You Know Is Wrong" (Alles dat je denkt te weten klopt niet).

Derrick Broze is zo'n zielsverwant. Activist, onderzoeksjournalist, documentairemaker, schrijver en spreker. Hij maakte de documentaire The Pyramid of Power, of de Machtspiramide. In korte en bondige segmenten geeft hij een overzicht van ogenschijnlijk losstaande elementen van industriële, financiële en politieke macht in een ontdekkingstocht om uit te vinden wie zich bevinden in het topje van de Machtspiramide. Wie bestuurt de wereld? En hoe?

Vele bekende namen van invloedrijke personen zullen we met regelmaat terug zien. Zoals die van de roofridderfamilie Rockefeller. Het verschaft een antwoord op de prangende vraag waarom het voor rijken nooit genoeg is. Met geld koop je invloed, en invloed geeft je macht, zoals we zien in dit eerste deel over de basis van nagenoeg iedere burger, gelegd in het klaslokaal, het verplichte onderwijs.

We begonnen deze ontdekkingsreis met het bekijken van onderzoek, gedaan ten tijde van de “Spaanse griep,” die geen griep was en niet uit Spanje kwam, begin 20ste eeuw, en de studies naar de besmettelijkheid van polio, waar we de verwoede doch vruchteloze pogingen zagen van “wetenschappers” die eigenlijk het tegendeel bewezen van wat ze wilden bewijzen, namelijk dat deze bekende ziekten, naast anderen, besmettelijk waren door nauw contact met of lichaamsvocht uit een zieke.

Met het slot van deze uitermate waardevolle documentaire die tot nadenken hoort te stemmen keren we terug naar onze tijd, de actualiteit, feitelijk. Bijna elke dag kun je op de website nos.nl wel artikelen vinden over een vermeende uitbraak van apenpokken.

Vanuit ons helikopterperspectief heeft het er alle schijn van dat in deze zomerse periode, waar bekende vermeende virussen een welverdiende pauze nemen om, volledig opgeladen, in het najaar hun rooftocht hervatten, op zoek naar slachtoffers, weer hetzelfde trucje wordt uitgehaald. De angst moet er ingehouden worden. In plaats van een wellicht al te opvallende golf van “zomer-corona” kwamen de manipulatoren met een “nieuwe stam van het apenpokken-virus.” Eigenlijk maakt het niet echt uit hoe je het noemt, zolang er maar “virus” achter staat.

Eerder zagen we al dat de farmaceutische industrie komt met een “vaccin” tegen een “virusziekte” die A) op zijn retour is en B) vaak de uitingen zijn van bijwerkingen van eerdere prikken, milieuverontreiniging of de vele andere factoren die het lichaam aanzetten tot een ontgiftingsproces. Deze worden dan geduid als “nieuwe ziekten” waar ze vervolgens weer een nieuw “vaccin” tegen bedenken, en de kassa blijft rinkelen.

Dat is met dit uit de duim gezogen apenpokken-verhaal niet anders. In februari 2021 verschenen uit het niets twee nieuwe “vaccins” tegen...? Apenpokken...

De goed geïnformeerde lezer is natuurlijk op de hoogte van “Event 201,” een oefening (generale repetitie) hoe te reageren op een fictieve uitbraak van een “nieuw corona-virus,” met grote aantallen slachtoffers wereldwijd. Dit slechts een paar maanden voor fictie “werkelijkheid” werd met de “corona”-Plandemie.

Wat blijkt? Een maand na het verschijnen van de nieuwe “apenpokken”-“vaccins”
werd ook zo'n oefening gehouden. Het fictieve scenario betrof een dodelijke pandemie door een ongebruikelijke stam van apenpokken-virus die ontstond in het fictieve land Brinia en zich in achttien maanden over de wereld verspreidde. Aan het einde van de oefening resulteerde de fictieve pandemie in meer dan 3 miljard gevallen en 270 miljoen doden wereldwijd.

De angst moet erin gehouden worden zodat, wanneer er in het najaar weer iemand “nieuwe golf” of “nieuwe variant” roept, de massa terugvalt in de diepgewortelde conditioneringen en braaf weer het nutteloze mondkapje opzet, intermenselijk contact vermijdt, afstand houdt en iedereen terecht wijst die zelf nadenkt en er niet aan mee wil doen.

In dit deel een uitleg over hoe vaccins tot stand komen, en over dierproeven om overdraagbaarheid van polio te bewijzen. Een vreemde handelwijze bij de experimenten daartoe.

Proefdieren, volwassen maar veelal ook zogende muizen, hamsters en vijf uur oude cavia's, werden direct in hun hersenen ingespoten met een oplossing van, houd je hoofd er even bij..., een oplossing van onder andere rottende hersenen uit muizen die bij een eerder experiment rechtstreeks in hun hersenen waren ingespoten met een oplossing van poep uit twee jongens met vermeende symptomen van polio. Vermeend, niet aangetoond, een belangrijk onderscheid.

Dat daargelaten, maar is dat de wijze waarop mensen besmet raakten met polio? Werd hen deze giftige en onsmakelijke cocktail rechtstreeks in hun hersenen gespoten? Misschien heb ik zelf iets gemist...?

Enfin, het resultaat van hierboven beschreven experimenten was dat men er niet in slaagde het vermeende polio-virus uit de poep van de jongens, middels injecties rechtstreeks in de herenen, te laten resulteren in de symptomen van polio bij de arme proefdiertjes. Bij sommige experimenten overleefden de tere lijfjes van de pasgeborenen de injecties niet, maar dat had niets met een virus te maken.

O, en de grap van dit alles, de jongens van wie de poep werd gebruikt bij de polio-experimenten werden opgenomen in een ziekenhuis, behandeld, en waren binnen jaar vrij van enig symptoom van polio. Maar goed, hun “polio” was dan ook vermeend, niet aangetoond. Er wordt nog ingegaan op wat de voor de hand liggende oorzaak was. Het leek alsof “het polio-virus” slechts twee maanden per jaar, in augustus en september, toesloeg en de rest van het jaar vakantie vierde op een onbewoond eiland.

Persoonlijk was ik geschokt door de beelden waar kinderen, hun boterham etend aan een lange tafel, of spelend in het zwembad, worden besproeid met een dikke mist van DDT. Het is een wonder dat iemand het overleefde.

Het enige dat het experiment wel aantoonde was dat het wellicht niet gezond is om rottende hersenen en poep rechtstreeks in een pasgeborene te spuiten. Weten we dat ook weer...

Na een cabaretesk optreden van dr. Andrew Kaufman, één van de eersten die hun hoofd boven het maaiveld uitstaken en alternatieve verklaringen boden, verdiepen we ons nog in de antigenentest, het minder slimme broertje van de malafide PCR-test, en wordt de mythe ontkracht dat antilichamen iets te maken hebben met immuniteit.

We gaan richting het slot van de documentaire, waar ons nog een laatste apenstreek wacht...

In 1960 werd het studieverslag gepubliceerd van virologisch onderzoek door F Rapp, I Gordon en R F Baker. In het verslag merken ze op:

“Niercellen van apen, echter, zijn niet geschikt voor dit type onderzoek
omdat Enders, Peebles en Ruckle lieten zien dat apen, en afgeleide celkweken van apen, vaak zijn besmet met iets dat serologisch niet te onderscheiden is van menselijk mazelen-virus, dat cytopathische veranderingen veroorzaakt,” dat betekent afbraak, “van niercellen uit apen in een kweek die bijna identiek zijn aan die veroorzaakt door het menselijk mazelen-virus.”

Met andere woorden, in plaats van te beseffen dat het de procedure van verhongeren en vergiftiging was die de cytopathische afbraak in beide kweken veroorzaakte namen zij aan dat niercellen uit apen van nature hetzelfde virus bevatten als menselijke mazelen. Dat moest wel de reden zijn waarom ze niet te onderscheiden waren.

Toch worden dit type cellen tot op de dag van vandaag gebruikt bij dit soort pseudo-onderzoek. Je vraagt je af hoe zoiets kan bestaan. Het antwoord op die vraag dient te worden gezocht in de financiële manipulaties van de Rockefellers in het verkrijgen van de macht over de medische opleidingen, maar dat is een verhaal voor een andere keer. Vanuit psychologisch oogpunt kan ik me echter makkelijk voorstellen hoe gemanipuleerde kennis in medische opleidingen van generatie op generatie wordt overgedragen, van “geleerde” en gerespecteerde professoren op de volgende generatie gretige studenten, jong en beïnvloedbaar.

De fameuze Duitse onderzoeker Stefan Lanka loofde een beloning uit van 100.000 euro aan degene die kon bewijzen dat virussen bestaan. Een kandidaat claimde de beloning en werd door een rechter in het gelijk gesteld. Lanka moest betalen. Dit vonnis werd echter door een hoge rechtbank verworpen. Hij deed wel de controle-experimenten waar hij de ene groep gezonde, menselijke epitheelcellen in een kweek, zonder toevoeging van enig “viraal” materiaal, op exact dezelfde wijze behandelde zoals standaard protocol is in dit type onderzoek.

Wat betekent het introduceren in de kweek van allerlei extern materiaal dat allemaal een eigen genoom heeft, zoals serum uit het bloed van ongeboren kalveren en cellen uit het nierweefsel van de groene meerkat. De kweek wordt voeding onthouden zodat de cellen verhongeren en sterven. Om dat proces nog een handje te helpen worden giftige antibiotica toegevoegd, en Trypsine, een enzymen oplossend middel.

Gezonde cellen in de ene controlekweek, afkomstig uit dezelfde partij cellen als in bovengenoemde kweek, werden voorzien van voeding en verder met rust gelaten.
Een tweede controlekweek werd een beetje vergiftigd. Hier bleken de aangevallen cellen in staat zich te herstellen.

Zonder de aanwezigheid van enig viraal materiaal, dat volgens de wetenschap het cytopathisch effect, of doden van cellen, veroorzaakt, zien we deze celafbraak toch plaatsvinden. Slotsom? De afbraak wordt veroorzaakt door de methode, niet een virus.

De “cliff-hanger” van het vorige deel bracht ons bij de wetenschappelijke fraude die, mocht deze door het grote publiek worden ontdekt, het einde zou betekenen van de farmaceutische industrie en geneeskunde zoal we die kennen.

We komen bij de gewraakte PCR-test. Na wat uitleg horen we de bedenker van het principe van PCR, Kary Mullis, die hiervoor een Nobelprijs ontving. Geen pannekoek, zou je zeggen.

In een beeldfragment horen we uit zijn eigen mond dat de PCR-methode niet is geschikt als diagnostisch gereedschap, simpel gezegd, je kunt er niet mee bepalen of iemand ziek of besmettelijk is. Punt uit. En dit heb ik nooit begrepen. Dat had toch het einde van het hele verhaal moeten zijn? Alsof die man niet weet waar hij het over heeft.

Misschien heeft iemand van Forum voor Democratie, u weet wel, die partij die, wanneer een kamerlid ervan aan het woord is, wordt genegeerd door de andere, driftig op hun telefoon tikkende collega's in de Tweede Kamer, er eens aan gerefereerd. Maar als de PCR-test de grondslag is van je hele beleid dan kom je toch snel genoeg uit bij de bedenker? Ik tenminste wel.

Op 20 mei 2020 publiceerde ik al het vertaalde transcript van een uitleg door dr. Andrew Kaufman over de PCR-test. Die zullen de waarde kamerleden hebben gemist in alle hectiek. Spijtig, had een hoop geld en ellende gescheeld. Zo kwam ik bij de maker uit. Het fragment staat gewoon op internet. Ben ik nou zo slim? Of zijn zij nu zo dom? Of was er een andere reden om het te verzwijgen?

Kary Mullis kunnen we niet meer vragen wat hij van deze gang van zaken vond.
Hij overleed op 7 augustus 2019, slechts een paar maanden voor aanvang van de Plandemie. Kwam dat effe mooi uit...

Gelukkig zei hij eerder al wat gezegd diende te worden over zijn uitvinding, en was er een camera aanwezig om zijn woorden vast te leggen. Je kunt er geen ziekte mee vaststellen. Weg beleid. Of misschien heb ik het mis en begreep schoolmeester basisonderwijs Hugo de Jonge de test beter dan de uitvinder en Nobelprijswinnaar...?

Vandaag spelen we viroloogje. We trekken onze witte labjas aan en begeven ons in de wereld van de onwaarschijnlijk kleine deeltjes, waargenomen onder een elektronenmicroscoop, waarvan virologen beweren dat het de infameuze ziekmakers zijn die ons aller leven bedreigen.

Dit ondanks het feit dat, zoals we zullen zien, er geen medisch instituut ter wereld is dat een studie kan overleggen met onweerlegbaar bewijs voor hun “theorie van het cytopathisch effect van virussen” en de “vermenigvuldigingstheorie van bacteriën.”
Alles is gebaseerd op vage plaatjes van een elektronenmicroscoop, naar verluidt tussen 50 en 150 nanometer (0,00005-0,00015 millimeter...), waarvan virologen nog steeds wordt geleerd dat ze te klein zijn om te kunnen zien in enig lichaamsvocht afkomstig uit zieke patiënten. We zullen zien dat dit flauwekul is.

We leggen de procedures onder het vergrootglas die worden aangewend om een monster te prepareren voor bezichtiging onder de elektronenmicroscoop.
Uiteindelijk komt de aap, in dit geval de groene meerkat, uit de mouw.
“It's the procedure, stupid!” zou Bill Clinton zeggen.

Inderdaad. Na het uitvoeren van controle-experimenten in de jaren 1950', in moderner tijden gemakshalve achterwege gelaten door de “experts” van de farmaceutische industrie, ook bekend als “Big Farma.” vonden de onderzoekers iets vreemds.

Zij krabben zich achter de oren als ze een deeltjes vinden in proefpersonen uit de controlegroep die niet zijn blootgesteld aan enig “viraal materiaal,” waarvan zij rapporteren dat ze niet te onderscheiden is van hun vermeende virusdeeltjes, aangetroffen in zieken.

Ook wordt uitgelegd wat isolatie en purificatie betekenen, termen waar virologen graag mee schermen, en het verschil ertussen. Het wordt gevraagd aan twee “experts.” Hoe zij op de vragen reageren is qua inhoud en vanuit psychologisch perspectief erg interessant...

Zoals ik er tegenaan kijk is onwetendheid, het ontbreken van de juiste informatie, een “virus.” Het is erg besmettelijk en wordt middels de verplichte onderwijsinstituten al vanaf jonge leeftijd overgedragen op de nieuwe generatie. Dit “virus” leidt tot de ziekte “falen van het voorstellingsvermogen,” en tast alle organen binnen een samenleving aan via conditionering. Het enige geneesmiddel is correcte informatie.

In context; elke wereldburger wordt vanaf de wieg geconditioneerd, de gewenste perceptie van de wereld gevoed middels oeroude technieken van heimelijke beïnvloeding, onthouden van correcte informatie, in onwetendheid gehouden.
Door het ontbreken van allerlei informatie kan men zich met geen mogelijkheid voorstellen dat alles anders is dan men is aangeleerd. Geen voorstelling kan maken dat er mensen zijn die bereid zijn massa's voor te liegen en te schaden. De enige remedie tegen deze vreselijke kwaal die ons al millennia lang gevangen houdt is informatie en deze te verwerken met gezond verstand. Zelf het werk doen in plaats van je te laten vertellen hoe zaken in elkaar steken.

Het is geen maatstaf voor geestelijke gezondheid
om goed aangepast te zijn
in een diepgaand zieke maatschappij.

Jiddu Krishnamurti

Omwille van de lengte van de documentaire zal deze worden geplaatst in wat kijkvriendelijker delen. Vandaag deel 1. Onomstotelijk bewijs dat virussen en besmetting niet bestaan?
Oordeel zelf. Het eerste kwartier kijken zou al genoeg kunnen zijn...

Het eerste principe van degelijke journalistiek is hoor en wederhoor. Elk verhaal kent verschillende kanten. Zo'n twee jaar lang, en nog, wordt ons voorgehouden, en dit niet alleen in de gevestigde maar vaak ook in de nieuwe of alternatieve media, dat de zogenaamde bacterie-theorie feitelijk juist en bewezen is. Dit was misschien wel het meest omvangrijke hypnotisch suggestieve proces ooit over de mensheid uitgestrooid. Het wordt vandaag de dag nog steeds geloofd.

Nu is het tijd dat anderen aan het woord komen. We luisteren naar stemmen uit het verleden, ten tijde van de vermeende Spaanse griep in 1918 en uitbraken van polio in de jaren 1950'. Verslagen van artsen die de meest verwoede pogingen ondernamen om te bewijzen dat bacteriën en virussen bestaan en de dragers zijn van ziekten die patiënten vervolgens door kunnen geven aan anderen via contact of via de lucht.

Eén ding hadden deze artsen gemeen; allen faalden in hun opzet. En niet alleen dat, eigenlijk bewezen ze het tegendeel van wat ze wilden aantonen. Uhm... NOS-Journaal, misschien iets voor jullie? Tweede Kamer...?

Een zeer interessant feit om alvast te belichten. Tijdens het experiment van Milton J Rosenau in 1918 werd een mengsel van snot en longslijm niet alleen in neus en keel van vrijwilligers gesproeid, maar ook in de ogen. Wat in het licht van de verplichte mondkapjes interessant is, nog even afgezien dat deze ten opzichte van de grootte van de vermeende virusdeeltjes zo lek waren als een mandje. Maar laten we ons even naar La-la-land verplaatsen en aannemen dat de kapjes neus en mond perfect afsloten. Waarom was er dan, naast de mondkapjesplicht, niet ook een chloorbrilletjesplicht? De ogen hebben immers toch ook slijmvliezen waar “virusdeeltjes” zich een weg naar binnen kunnen banen?

En nu we het daar dan toch over hebben, men droeg in eigen huis geen mondkapje. Maar, uhm... die lucht in je huis.... waar komt die dan vandaan...? Lastige vragen...

We leren dat in de jaren 1950' en later door artsen werd geëxperimenteerd op gevangenen, wezen, soldaten en zelfs op pasgeboren kinderen, zonder de volledige instemming van de proefpersonen. Was bij experimenten niet de volledige en geïnformeerde instemming nodig van de proefpersoon volgens de Code van Neurenberg? Weer zo'n lastige vraag...

Kijk naar, en leer van dit eerste deel. Denk erover na, deel het met anderen. Praat erover. Deel het overal. Stuur het naar kamerleden, tv-programma's, de NOS. Dit is ijzersterke munitie voor iedereen met een gezond verstand die wil helpen het tij te keren.

Voor ik toekom aan de beschrijving van de video, eerst een mededeling van “huishoudelijke” aard. Gisteren kreeg een zeer interessante video in het vizier.

Ik heb al eerder door laten schemeren dat het voor mij vaak doorbijten is wanneer voortdurend wordt gesproken over “het virus.”
Op basis van eerdere informatie denk ik daar toch iets anders over.

Op 3 juli 2021, bijna tot op de dag een jaar geleden, ben ik dit kanaal begonnen met een video getiteld “De definitieve weerlegging van virologie.” Met de video van vandaag erbij telt het kanaal inmiddels 75 video's, deze 75ste video markeert tevens het einde van dag 4 van deze procedure. We zijn op de helft.

En, met een jaar verstreken lijkt de cirkel rond. De video waar ik hierboven van sprak zou je kunnen zien als een uitgebreide versie van de eerste video op dit kanaal, iets waar ik al lange tijd naar uitkeek. Niet alleen dat. Op 24 mei 2020 publiceerde ik de vertaling van een interview tussen Mark Devlin en schrijversduo Dawn Lester en David Parker, over hun boek “What Really Makes You Ill” (Wat maakt je werkelijk ziek), dat op zijn beurt weer overlapping had met twee video van dr. Andrew Kaufman, waarvan ik de vertalingen publiceerde op 20 mei 2020. Die Nederlands ondertitelde video's vind je ook op dit kanaal. Allen presenteerden een uitermate interessant alternatief voor het heersende medisch narratief rond ziekte, virussen en vaccinatie.

Dus, voor ik verder ga met dag 5 van Reiner Fuellmichs procedure, werk ik de komende week aan het vertalen en ondertitelen van deze 2 ½ uur durende documentaire die zal verbluffen. Dank aan iedereen voor jullie steun!

Aan het slot van opnieuw een lange, vierde zittingsdag wordt verder ingegaan op het type mens dat in staat is deze ongekende mate van ellende over de wereld uit te storten.

Een citaat van Meredith Miller, die eerder een uitermate heldere presentatie gaf:

“Interessant is dat het DSM, het diagnostisch en statistisch handboek voor de psychiatrie, de narcistische persoonlijkheidsstoornis en de asociale persoonlijkheidsstoornis beschrijft als de openlijke verschijningsvormen, de duidelijk zichtbare typen, de criminelen die worden gepakt.

In de wetenschappelijke literatuur worden niet de verborgen typen beschreven,
die uitermate geraffineerd zijn en, zo meen ik, veel gevaarlijker zijn vanwege hoe goed ze verhuld zijn en hoe ver ze, aldus verhuld, kunnen komen in de maatschappij.”

Nogmaals wordt onderstreept dat instemming, van de massa verkregen op basis van psychologische trucjes middels massale manipulatie via gevestigde media, natuurlijk geen daadwerkelijke instemming is. Daar is een ander woord voor. Misleiding.

In de video van deze dag luisteren we naar Ariane Bilheran, een Franse psychologe en auteur van verschillende boeken. Haar specialismen zijn intimidatie, mentale manipulatie en machtspsychologie.

Uit zo veel van wat we in deze procedure konden horen kunnen we toch niet anders dan eruit opmaken dat het denken van dit soort lieden compleet anders is dan dat van degenen met hun volledige scala aan menselijke gevoelens en emoties intact. Of, zoals Ariane het uitdrukt:

“We kunnen veronderstellen dat de aanstichters van deze tragische ontwikkelingen voor het volk zich zo verhouden tot de wereld, een relatie van angst en vervolging,
van narcistische onbuigzaamheid, waar het volk wordt gezien als de vijand,
een wereldbevolking die wordt gezien als te groot en, binnen een eugenetisch perspectief, geëlimineerd dient te worden.”

Voor het besturen van nagenoeg elk gemotoriseerd voertuig moet je eerst een rijbewijs halen, dit om andere verkeersdeelnemers voor schade te behoeden.

Tis maar een suggestie, maar gezien het veelvuldig voorkomen van psychopathische, sociopathische en narcistische kenmerken bij lieden die zich bevinden op hoge posities van macht over velen, zou er niet een rigoureuze testprocedure moeten komen voor dergelijke machtsposities om de rest van de wereldbevolking te beschermen? Want een leider van een land bestuurt niet één voertuig maar miljoenen tot honderden miljoenen levens.

Een dergelijke screening zou moeten voorkomen dat ooit enig iemand met dergelijke trekken terecht komt op een positie van macht.

Wie er oor voor heeft, er wordt veel gesproken over genetische aanpassing. Mijn suggestie zou zijn dat elk genetisch onderzoek zich richt op het vinden van het gen dat verantwoordelijk is voor het veroorzaken van dit soort schadelijke psychiatrische aandoeningen, zodat het uit de menselijke genenpoel wordt uitgefaseerd. Tot die tijd zou ik zeggen: testen, testen, testen!

Mijn eerste gedachte bij het horen van de aanstaande lockdown, in maart 2020, was
“dit gaat ongekende psychologische gevolgen hebben.”

Ik ben niet van het opdringen, maar deze video is een “must see.”

Wat mij het meest verbaasde tijdens het vermaledijde corona-era, en wat mijn pessimisme aangaande de toekomst verder met een dikke lijn onderstreepte, was het grote gemak waarmee de massa meeging in het vertelsel en zich braaf door slechts een paar lieden liet opleggen wat te doen, wat niet te doen, hoe zich te gedragen in hun persoonlijk leven. Tot en met hoeveel gasten je in je privésfeer mocht ontvangen. Maatregelen te volgen die, door je gezond verstand te gebruiken en je degelijk te informeren, indruisten tegen wat men van overheidswege propageerde, het zou zijn ter bescherming van zichzelf en de ander. Denk niet na over (het gebrek aan) kwaliteit en de controle op mondmaskers, die er niet was en ook niet kon zijn. Denk niet na over het voortdurend terug inademen van een deel van wat je poogde uit te ademen maar in het masker blijft hangen, naast allerlei microdeeltjes van God weet wat. Denk niet na over dat je daardoor minder zuurstof en meer CO2 inademde, de leven gevende adem die zorgt dat we optimaal kunnen functioneren, zowel fysiek als mentaal. Vertrouw de overheid. Vertrouw de wetenschap.

Plus de duizend andere dingen die ik waarnam in deze periode, maar ik zal hier stoppen voor het op een tirade uitdraait.

De kern van dit alles is gedrag, en de leer van het gedrag is de psychologie. Het was een vroege realisatie, aan het begin van mijn volwassen leven, dat iedereen, zonder uitzondering, overal en altijd gedrag vertoond en dat het misschien wel handig was me daar meer in te verdiepen. Mijn voorliefde voor psychologie was geboren en het werd een tweede natuur het gedrag van mensen en de beïnvloedende omstandigheden te observeren, via media zowel als in het echte leven.

In deze uitermate waardevolle, leerzame, laagdrempelige en heldere video komt Meredith Miller aan het woord. Haar expertise ligt op het psychologisch vlak. Meer precies, ze helpt slachtoffers van misbruikrelaties bij het helingsproces, haar specialisatie is narcistisch misbruik.

Ze zet de kenmerken uiteen van een misbruikrelatie en projecteert deze op de wereldwijde situatie tussen begin 2020 en begin dit jaar, 2022. Ze ziet duidelijke parallellen met Stockholmsyndroom, dat ze in detail uitlegt. Vanuit haar kennis en ervaring geeft ze een uitermate plausibele verklaring hoe het mogelijk was dat nagenoeg de gehele wereldbevolking zich in liet pakken door een vertelsel dat geen werkelijkheid was.

Ik denk dat iedere kijker elementen van hun eigen situatie terug zal herkennen bij het zien van deze video, misschien wel de belangrijkste tot nu toe in deze reeks.

In deze korte vraag een antwoordsessie zien we professor Bhakdi die zichtbaar overmand is (of moet je tegenwoordig in goed “woke” Nederlands zeggen “overpersoond?”) door emotie. Op zich niet vreemd met het gegeven dat hij een jonge zoon heeft en er op dat moment, februari 2022, in het Duitse parlement werd gesproken over verplichte vaccinaties, ook voor kinderen. Hij ziet de mogelijke dodelijke bijwerkingen van de injecties als niets minder dan kindermoord.

Hij vindt dat er genoeg gepraat is. Zijn insteek is dat er niet verder gekeken hoeft te worden dan de Code van Neurenberg, die voorschrijft dat een experiment, en wat de corona-injecties betreft bevinden de geprikten zich nog in de experimentele fase, direct moet worden gestopt wanneer duidelijk is dat de schade groter is dan wat het aan voordeel biedt, wat er nauwelijks is, als het er al is. Dr. Bhakdi is echter geen advocaat. Reiner Fuellmich wel, en deze voelt zich vanuit die hoedanigheid dan ook geroepen professor Bhakdi te vragen geduldig te zijn. Er dient een procedure te worden doorlopen. Maar de frustratie bij dr. Bhakdi is duidelijk. Ergernis, zelfs.

De Franse advocate Virginie de Araujo-Recchia valt hem bij met een opsomming van verschillende criteria uit de Code van Neurenberg en wil in de stukken opgenomen hebben of de diverse panelleden menen dat deze werden gerespecteerd door producenten en promotors van de injecties.

Het antwoord laat zich raden.

In de vorige video kwam professor dr. Werner Bergholz aan het woord. Aan de hand van recente statistische gegevens uit het VK liet hij onder andere zien dat er sprake is van een "onverklaarbare" toename in oversterfte.

Deze korte video van The Exposé sluit hier mooi (niet echt mooi...) op aan. Getoond worden cijfers, opnieuw, dit zijn de officiële aantallen van het Britse Bureau voor Statistiek, die erop lijken te wijzen dat er periodes van oversterfte waren, telkens zo'n vijf maanden na het begin van een nieuwe vaccinatie of boostercampagne.

Saillant detail: uit de cijfers blijkt dat de overlijdenskans bij gevaccineerde kinderen tussen ongeveer 8.000 en 30.000% (geen typfout...) hoger is dan wanneer ze zich niet laten prikken en de ziekte doormaken.

Vertalen is de meest intieme manier van kennis opnemen. Om zuiver weer te geven wat in een andere taal wordt gezegd dien je het gesprokene exact te begrijpen. Alles wat je niet begrijpt moet je uitzoeken tot je het begrijpt. Hoe kun je het anders correct weergeven?

Ik denk dat ik als vertaler in een goede positie verkeer, ook al ben ik maar een simpele boerenlul uit een klein Brabants dorp met een MAVO-diploma, om te oordelen hoe ongelofelijk belangrijk het is dat de informatie uit deze video wordt verspreid, omdat het gaat om, zo heet dat dan, officiële cijfers. Officieel in de zin dat ze afkomstig zijn van een overheid waar de massa nog steeds in gelooft.

Cognitieve dissonantie voorbij kunnen deze toch alleen maar leiden tot een ruw ontwaken? Want die cijfers, hun eigen cijfers, spreken de voortdurend rond getoeterde mantra's “veilig en effectief” en “de enige uitweg uit deze crisis” tegen.

Recent statistisch onderzoek in het VK, januari dit jaar, toont aan dat het aantal gevallen van “corona” bij de gevaccineerden drie tot zes keer hoger was, afhankelijk van leeftijdscategorie, dan bij degenen die zo verstandig waren zich niet te laten prikken (en die karmisch fortuinlijken die niet geprikt konden worden). Met andere woorden, een pandemie van de gevaccineerden, niet van de ongevaccineerden, zoals vele hoernalisten uit de gevestigde media ons wilden doen geloven.

Het aantal doden als gevolg van een inenting lag tussen 2000 en 2019 op 20 per jaar,
gemeten tegen zo'n 70 miljoen inentingen per jaar.
In het jaar dat werd geprikt met de experimentele noviteiten die tegenwoordig voor vaccins doorgaan werden op zo'n 140 miljoen prikken 2.255 doden geteld, afhankelijk van de interpretatie is dat 50 tot 100 keer meer dan bij eerdere vaccins.

Ik benadruk opnieuw dat dit geen duimzuigsels zijn, dit zijn de officiële cijfers.

Werner Bergholz is geen medicus maar heeft een ruime ervaring in productieprocessen en kwaliteitscontrole. Vanuit deze optiek keek hij naar het productieproces en de kwaliteitscontrole bij het massaal produceren van “vaccins.”
Ook keek hij naar het gelekte contract van Pfizer en concludeert dat de opgemerkte tekortkomingen bij ontwikkeling en productie maken dat de vrijwaringsclausule niet van toepassing is en zij aansprakelijk gesteld zouden kunnen worden voor schade.

Toch weer jammer van de perstituees van NOS en consorten, dat zij geen aandacht besteden aan deze officiële cijfers, en opnieuw een duiding dat zij ofwel incompetent zijn als verslaggever, dan wel het met opzet (moeten) negeren. Hoe het ook zij, dan horen ze niet betaald te worden uit belastinggeld.

Vroeger op school was ik altijd dol op praktijklessen biologie waar de microscoop tevoorschijn kwam. Fascinerend, die kleine, ongeziene wereld die ons lichaam is. Al die systemen die ongemerkt continue draaien op volle toeren, samenwerken met elkaar, we staan er zelden bij stil. Tot het mis gaat. Bijvoorbeeld door injectie met een onbekend en experimenteel goedje.

Op 21 april 2020 was in de Volkskrant te lezen:

“Pathologen vinden het te gevaarlijk om obducties te doen bij coronapatiënten. De mortuariumbediende begrijpt dat, maar “van een lichaam kun je veel leren”, aldus Van der Stelt. Juist bij een ziekte waarover nog zo veel vragen onbeantwoord zijn is dat heel belangrijk. Maar het gebeurt dus niet.”

Toch vreemd. Een nieuwe ziekte, de veel gehoorde uitspraak in die tijd “we weten nog maar heel weinig van het virus,” en juist die methode die zou kunnen zorgen voor het invullen van ontbrekende kennis wordt uit de weg gegaan. Het zou te gevaarlijk zijn.
(Er zijn toch vele laboratoria waar wordt gewerkt met de meest besmettelijke en dodelijke stoffen denkbaar. Blijkbaar zijn er dus middelen en mogelijkheden om dat veilig te doen. Waarom dan niet dergelijke middelen inzetten?)

Vertrouw op de wetenschap...?

Gepensioneerd Duits patholoog Arne Burkhardt vond het ook vreemd. Hij raakte betrokken in onderzoek naar mogelijke schade, aangericht door de injecties met een experimenteel goedje, toen familieleden bij hem aanklopte met de vraag een second opinion te geven. Zij hadden het vermoeden dat de toegekende doodsoorzaak bij een familielid niet juist was.

Het leidde tot het vormen van een gezelschap van meerdere pathologen en andere specialisten en zij deden wat algemeen werd vermeden en voerden meer dan dertig autopsies uit op vermeende slachtoffers van dit vreselijke virus.

De korte conclusie: de injecties lijken in veel gevallen te leiden tot allerlei schade in het lichaam, organen als hart, lever, milt, nieren, het stelsel van bloedvaten, lymfeknopen. Hij begeleidt zijn lezing met afbeeldingen van de microscopie.

Dit blijft het centrale punt en mijn persoonlijke drijfveer te doen wat ik doe:
Als mensen toch een wisten... Eenmaal beschikkend over de juiste informatie, hoeveel landgenoten zouden resoluut elke prik hebben geweigerd?

Ik kan slechts hopen dat de informatie uit deze reeks video's zoveel mogelijk mensen bereikt. Wie hierin wil bijdragen wil ik vragen kort de tijd te nemen om zich te abonneren op mijn kanaal op Bitchute, https://www.bitchute.com/channel/Dn2nOjrl76U1/ Niet ter mijner eer en glorie, ik ben slechts het goed bedoelende doorgeefluik. Maar het zal helpen deze informatie meer en meer in beeld te brengen. En dank aan allen die dit al deden!

Het is al weer een hele tijd geleden dat we van over de hele wereld berichten ontvingen, begeleid met videomateriaal, van mensen die hun vertrouwen stelden in de overheid en de "weten"schap en braaf hun arm aanboden om zich te laten injecteren met een experimentele stof waarvan niemand eigenlijk wist wat er inzat. Plots bleef er van alles van metaal kleven aan hun arm op de plek waar was gespoten. van eetgerei tot mobieltjes. Zou dat effect het gevolg zijn van ingrediënten van wat werd ingespoten?

Dan zou je denken, want daartoe zijn we eenmaal vanaf de wieg in geconditioneerd, dat onze lieve overheid en andere betrokken organen zorgen voor ons aller veiligheid en streng toezicht houden op het hele proces, van ontwikkeling tot kwaliteitscontrole, en weet wat het product bevat.

Antonietta Gatti (ik zal haar uitgebreide CV achterwege laten, je vindt het via Google) controleerde 42 bestaande vaccins op samenstelling en consistentie in kwaliteit,
gebruikmakend van moderne technieken en elektronenmicroscoop. Toen ze haar ogen richtte op de experimentele noviteiten, onjuist betiteld als vaccins, trof ze daar allerlei zaken aan die er niet thuishoorden.

Naast nanodeeltjes van verschillende metalen, die het gevolg zouden kunnen zijn van bepaalde vervuilingen in het productieproces, trof ze ook samenstellingen aan die zij kwalificeert als nanotechnologie. Iets dat is ontwikkeld en opzettelijk is toegevoegd en waarvan het doel onbekend is.

Ze vraagt zich af waarom de fabrikanten dit niet opmerkten bij hun kwaliteitscontrole, noch de toezichthouders, terwijl deze constructies en vervuilingen toch duidelijk zichtbaar zijn onder de elektronenmicroscoop, zoals ze ons ook laat zien.

Ze speculeert dat deze nanoconstructies in het lichaam kunnen worden beïnvloed en gemanipuleerd van buitenaf middels elektromagnetische velden.

Uit eerder onderzoek dat ze deed naar wiegendood bleek dat schadelijke elementen tijdens de zwangerschap van de moeder waren overgebracht op de ongeboren vrucht en bij autopsie werden aangetroffen, onder andere in diens hersenen. Het is dus zeer wel mogelijk dat met de experimentele goedjes geïnjecteerde zwangere vrouwen wat het dan ook was aan nanotechnologie overbrachten op hun ongeboren kind.

Wat de gevolgen op termijn zijn, daar kunnen we alleen maar naar raden...

"Michael Yeadon is een Britse anti-vaccinactivist en gepensioneerd farmacoloog die media-aandacht trok voor het maken van valse of ongegronde beweringen over de COVID-19-pandemie en de veiligheid van COVID-19-vaccins."

Dit is wat je krijgt te zien als resultaat wanneer je de naam van Mike Yeadon invoert in Google, overgenomen van onze alwetende vrienden van Wikipedia.

Het maakt niet uit dat hij gedegen is opgeleid. Het maakt niet uit dat hij tientallen jaren werkzaam was in de farmaceutische industrie en kan bogen op een enorme ervaring. "Maar hij was vice president bij Pfizer...." "Nou en??? Wat weet zo'n man nou...???"

Voor ons maakt het ook niet uit wat wordt geschreven op Wikipedia. Degenen hier, wij die leven in het universum van gezond verstand, weten dat verguizing in de officieel erkende media juist strekt tot aanbeveling. Mike is dus een man die je aan zou moeten horen wanneer je werkelijk bent geïnteresseerd in de waarheid en hoor en wederhoor wilt toepassen, het eerste principe van waarheidsvinding.

Mike is de zoveelste in deze procedure die, vanuit een gedegen achtergrond, tot de conclusie moest komen dat er op alle fronten van de vermeende pandemie is gerommeld om een verborgen agenda voort te stuwen onder het mom van een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid.

Hij was één van de eersten die openlijk kritiek en hun bezorgdheid uitten. Velen zouden hem volgen en allen was hetzelfde lot beschoren. Ze werden genegeerd, belachelijk gemaakt, verguisd in de gevestigde media.

Hoe meer je meekrijgt aan informatie in deze procedure, des te moeilijker wordt het, voor wie dan ook, te ontkennen dat hetgeen zich wereldwijd in de afgelopen ruim 2 jaar heeft afgespeeld, en mogelijk weer gaat hervatten als de herfst zich straks weer aandient, dat dit nooit ging om volksgezondheid.

Voor iedereen die zich niet uitsluitend heeft laten (mis)leiden door de gevestigde media is professor dokter Sucharit Bhakdi waarschijnlijk geen onbekende. Hij studeerde aan zes verschillende universiteiten en gaf er later les. Een glansrijke carrière in onderzoek op allerlei medische vakterreinen.

Op Researchgate.net, een online netwerk waar wetenschappers informatie met elkaar delen en publicaties verspreiden, staan 381 publicaties op zijn naam. Op zijn pagina valt ook te lezen dat hij ruim 20.000 keer is geciteerd door andere wetenschappers of onderzoekers. Vergelijkbaar met microbioloog en veelgevraagd OMT-expert Jan Kluytmans van het UMC Utrecht. Die heeft op Researchgate 532 publicaties staan en wordt 25.000 keer geciteerd. In Duitsland is hij de meest geciteerde wetenschapper. Iemand om naar te luisteren als iets hem erg zorgen baart, zou je zeggen.

En ooit, in iets wat nu een ver verleden lijkt, zou dat zo zijn geweest.

Maar heden ten dage, in het (quasi)post-corona-tijdperk, maakt het allemaal niet meer uit wat je verdiensten waren voor de Plandemie, hoezeer je werd gerespecteerd als expert op je vakgebied.
Wie zich keerde tegen het overheidsvertelsel, hoe goed onderbouwd ook, moest op één of andere manier op de brandstapel. Een paar honderd jaar na de heksenprocessen, en dit is waar we als mensheid nu staan? En omdat bijna iedereen nu beschikt over internet heeft bijna niemand meer een excuus niet op de hoogte te zijn.

Zijn presentatie is niet lang. In zijn woorden: "Eigenlijk valt er niet zo veel meer te zeggen."
Hij verwijst naar een artikel uit de Code van Neurenberg dat zegt dat, indien blijkt dat een experimenteel middel tijdens een proef schade blijkt aan te richten of overlijden veroorzaakt, dan dient het experiment direct te worden gestopt.

Feitelijk bevinden we ons, althans diegenen die zijn gezwicht voor de overheidspropaganda, in fase 4 van het Grote Gentherapie-experiment, dat loopt tot in 2023.

Professor Bhakdi zet uiteen waarom deze vermaledijde prikken in veel gevallen wel moeten leiden tot blijvende schade, ernstige ziektebeelden of overlijden, en spreekt met grote aarzeling uiteindelijk zijn vermoeden uit over wat hier achter zit.

Een slager die zijn eigen vlees keurt en ontdekt dat er van alles rammelt aan zijn product maar slechts uit is op winst, zal hij de mankementen luidkeels verkondigen?
Doorgaans niet.

We zagen het al in de manipulaties bij de ontwikkeling en het aan de wereld opdringen van de roemruchte PCR-test, uitgebreid aan bod gekomen in eerdere video's. In dit kader wil ik opnieuw iedereen aanraden te kijken naar de video getiteld “De crisis in de wetenschap” op dit kanaal.

Deanna McLeod is een Canadese specialist in kankeronderzoek. Zij richtte Kaleidoscope Strategic op, een onafhankelijk bedrijf dat medisch onderzoek, publicatie van studieverslagen en administratieve ondersteuning verzorgt, met een klantenlijst van honderden artsen.

Bogend op een enorme expertise in toetsing van klinische studies
wierpen zij zich op het rapport over de fase 3 test van het “vaccin” van Pfizer.
De officiële conclusie uit de studie werd een mantra die weerklonk over de hele wereld: “Het is veilig en effectief.”

Voor degenen die dit proces hebben gevolgd wellicht een open deur, maar de resultaten van Deanna's toetsing zijn schrikbarend.

In de studie werden allerlei trucjes gebruikt om de resultaten er zo positief mogelijk uit te laten zijn en de risico's van de inenting te minimaliseren.

Na twee maanden in de proef werd deelnemers uit de controlegroep bijvoorbeeld de gelegenheid geboden over te steken naar de gevaccineerde groep, waarmee er na die tijd veel mogelijkheid voor het opdoen van veiligheidsgegevens verloren ging, omdat
bijna 90% hierop inging.

Dit rapport diende als basis voor goedkeuring om de inenting massaal in te zetten, niet alleen bij volwassenen maar ook bij kinderen...

En, zoals eigenlijk gebruikelijk, zien we aan het einde dat slechts 16% van de bijdragenden aan de studie geen belangenverstrengelingen hadden bij hun deelname.

SHOW MORE

Created 1 year, 1 month ago.

89 videos

Category Education

Video's met informatie die iedereen zou moeten weten voor een optimaal begrip van de wereld waarin we leven.

Onwetendheid is het virus.
Het veroorzaakt de ziekte "Falen van het voorstellingsvermogen."
Het geneesmiddel is gewogen informatie en een kritische geest.