Muslim woman tied up to the back of a truck

Kassa Town

Who are the ones who fought for freedom?
Who are the ones who gave their lives?
Maybe they didn't have to lose much
But don't forget their kids and wives

Working class heroes
They are the ones who helped to build this land
Working class heroes
They stay united always hand in hand
Working class heroes
With hearts of gold that always shine so bright
Working class heroes
They give you hope, will never leave you side

Is this the way to treat your heroes?
Don't you have no respect at all?
A government that never listens
It seems it's riding for a fall

This ain't a country fit for heroes
The government don't give a shit
They're all so full of self importance
Soon time will come that they'll admit

We need to honour them, we need to honour them
We need to show that we'll remember them

De boezemvriend is een Nederlandse film uit 1982. Internationale titel is The Bosomfriend. De film is gebaseerd op het toneelstuk De revisor van Nikolaj Gogol.

In de bioscoop werd de film bezocht door circa 716.000 mensen.

Het verhaal begint in 1811, Napoleon is druk bezig met de voorbereidingen voor een invasie in Rusland als hij overvallen wordt door een enorme kiespijnaanval. Ondertussen worden er in de Nederlanden soldaten geronseld voor deze campagne, op een plein in de stad is een rondreizende kwakzalver bezig geld te verdienen onder het mom van tandarts, deze, opererende onder de naam professor Pasdupain (alias Fred van der Zee), wordt ruw verstoord als er Franse soldaten komen om elke goed functionerende jongeman mee te nemen. Hij weet te ontsnappen en krijgt in het bos een lift van een kermisdame genaamd Mercedes. Hij wordt op slag verliefd maar moet al gauw weer vluchten voor roversbenden. Na deze uitputtingsslag komt hij bij herberg 'De Boekanier' aan. Rammelend van de honger besluit hij naar binnen te gaan, ondanks dat hij geen stuiver op zak heeft. De herberg blijkt bevolkt te worden door vrijbuiters, struikrovers en ander geboefte. Hier bestelt en verorbert hij maaltijd na maaltijd om de hiervoor verschuldigde betaling steeds maar weer te kunnen uitstellen.

Intussen krijgt de kolonel van een plaatselijk gelegen district een brief van het hof uit Parijs dat er een roodharige belastinginspecteur onderweg is. De corrupte kolonel en zijn al even corrupte gevolg zijn al gauw in rep en roer bij dit aangekondigde bezoek. De intussen door het eindeloze eten meer dood dan levende zijnde Fred van der Zee wordt, net voor hij in de herberg door ruwe struikrovers in elkaar wordt gemept, aangezien voor de inspecteur. Hij wordt gered en naar het kasteel van de kolonel gebracht. Nadat hij begrijpt dat hij voor inspecteur wordt aangezien, besluit hij in zijn rol te blijven en profiteert van de luxe. De kolonel wil zelfs zijn dochter Sophie aan hem uithuwelijken. Als alles op zijn plaats valt en de ware aard achter Van der Zee wordt ontdekt, ontvlucht hij het kasteel, en wordt onder het gezag van de kolonel de achtervolging ingezet. Eenmaal bij de plaatselijk opgezette kermis ontmoet Fred van der Zee Napoleon en weet diens zere kies te trekken waarop Napoleon hem tot boezemvriend uitroept.

Joep Meloen (André van Duin) is een pianostemmer/componist die niet zo'n succes heeft met de verkoop van zijn werk. Wanneer zijn geliefde hem vertelt dat zij van plan is met een ander te gaan trouwen, ziet hij het helemaal niet meer zitten. Op het moment dat hij in de gracht wil springen, ontmoet hij Dorien (Corrie van Gorp). Dorien heeft net als Joep, geen succes in haar werk. Maar inmiddels zitten de huurmoordenaar die Joep had ingehuurd en de ex van Dorien (Peter Tuinman) hun op de hielen.

Johnny was een jongen uit de Zaanstreek
Mieke was een meisje uit Oostende
Ze leerden mekaar kennen op een feest in Rotterdam
Toen Johnny met z'n dikke vingers in d'r onderbroekje kwam
zei Mieke ga maar lekker door holadijee we gaan er voor
Een groepje mensen stond te kijken en die zongen toen in koor:

refrein:

Geyle neuqsex, geyle geyle neuqsex
Geyle neuqsex, mooi om naar te kijken
Geyle neuqsex, geyle geyle neuqsex
In de binnenstad of in de buitenwijken
Geyle neuqsex, geyle geyle neuqsex
buiten in de kou of in een tent
Geyle neuqsex, geyle geyle neuqsex
Met iemand die je nog maar net ½ uurtje kent

Inès was een vrouw van achtenzestig
Ruben was een puber uit het gooi
Ze wou hem leren pianospelen maar dat had geen zin
want hij zei doe es effe bukken en toen hing hij hem erin
Ze dacht 'ik denk dat dit niet mag maar jongens op mijn ouwe dag
heb ik de loterij gewonnen, dikke lul met het gezag'

-Herhaal refrein

Robbert was een danser uit het oosten
Teddy was een kinderpsycholoog
Het was op een crematie met het lijk net in de fik
toen Teddy zei zeg kale homo doe eens aardig voor m'n pik
Dat was midden in de roos want Robbert stond een hele poos
zo droog als stront op een verwarming dus hups ze gingen loos

-Herhaal refrein

Billy Turf zit op een internaat. Hij is dik en houdt erg van taartjes. Verder is hij lui en niet geïnteresseerd in zijn schoolwerk. Omdat Billy en zijn vriendje Dolfie slechte cijfers hebben gehaald, moeten ze tijdens de zomervakantie op het internaat blijven. Ze worden in de vakantie onderwezen door meester Kwel, de meester waarmee Billy de meeste problemen heeft. Meester Kwel vertelt zijn leerlingen dat hij een pil heeft uitgevonden die water in benzine doet veranderen.

De crimineel Ali Kabaal wil in het bezit van deze uitvinding komen. Daartoe geeft hij Janus en Blinkie de opdracht om een van de kinderen op het internaat te ontvoeren. Ondertussen is het nichtje van de directeur, Jossie, op het internaat komen logeren. Zij wordt gekidnapt door de criminelen. Kwel geeft de plannen van zijn uitvinding aan de criminelen en krijgt 10.000 gulden om te voorkomen dat hij naar de politie zal gaan. Billy heeft zich echter bij de overdracht van de papieren in de auto van de criminelen verstopt. Hij gaat mee naar de plaats waar Jossie gevangen wordt gehouden. Na een achtervolging weten Jossie en Billy te ontkomen en de plannen voor de uitvinding mee te nemen.

Kwel heeft intussen aan de directeur verteld dat zijn uitvinding niets waard blijkt te zijn; door de pil wordt de motor van een auto onherstelbaar beschadigd. Als Billy en Jossie terugkomen op school worden daar Kwel en de directeur door Ali Kabaal onder schot gehouden. Ali Kabaal eist de plannen op en steekt ze in brand omdat de uitvinding te veel mensen zou ruïneren. Het geld blijft echter bij Kwel. Het feit dat Kwel 10.000 gulden voor een waardeloze uitvinding heeft gekregen wordt gevierd met een feestje.

Billie Turf is leerling op het internaat Dennenheuvel. Volgens zijn onderwijzer Kwel is hij onbetrouwbaar, een nietsnut en een leugenaar, die alleen aan lekker eten kan denken. Door zijn onbehouwen gedrag bij allerlei activiteiten, zoals de training voor de sportdagen, het wassen van een auto, het visuitstapje met zijn onderwijzer, komt Billie steeds weer in conflict met de leiding van het internaat, wat hem telkenmale dezelfde straf oplevert: poetscorvé en zonder eten naar bed. Slechts bij het bemachtigen van eten is hij vindingrijk en slim. Zijn goede inborst blijkt tenslotte als hij samen met Jossie, een nichtje van de directeur, de ontvoerde leerling Kareltje en het betaalde losgeld weet te achterhalen.

In Den Gulden Draeck is een Nederlandse comedyserie van HumorTV. De serie is een parodie op fantasyverhalen. De serie wordt geschreven door Emilio Guzman en Thijs van Domburg. De eerste uitzending was op 9 januari 2014.

In de serie zien we de vergaderingen van het avonturiersgilde Het Gilde van de Gulden Draeck. Iedere week gaat de groep op queeste, op zoek naar goud en magische objecten. De kijker ziet echter alleen de vergaderingen die ze aan het eind van de queeste beleggen in herberg Den Gulden Draeck. De serie speelt zich af in het fictieve land Panduloria, dat te vergelijken is met Midden-aarde. Regelmatig schuiven er gasten aan bij de vergadering, die worden gespeeld door diverse gastacteurs.

Kapitein Bram doet verslag aan de Minister van Ruimtezaken; er is nog niets gevonden. Bram maakt de 'Medewerker van de Maand' bekend en Brechtje ontdekt dat er een kans is op inslag van een meteoriet.

Axels brie is gestolen. Hij eist een interne rechtszaak, anders begeeft de missie zich op een hellend vlak. Kurt wordt aangesteld het onderzoek te leiden maar houdt er zo zijn eigen methoden op na.

Brechtje stoort zich als enige vrouw aan het voortdurende geboer en gescheet en wil een nieuwe gedragscode. Bram kondigt de jaarlijkse trainingsdag aan, met als thema: persoonlijke groei.

Kurt heeft in de statuten ontdekt dat hij zich beschikbaar kan stellen als nieuwe gezagvoerder. De medezeggenschapsraad schrijft verkiezingen uit. Axel biedt Bram aan hem te begeleiden in de campagne.

De missie is nu een half jaar onderweg. Om deze mijlpaal te vieren komt er een bonte avond. Iedereen doet een act en de drank doet de rest. Harold sluit af met een verrassend optreden.

Het is precies vijf jaar na de Grote Overstroming. Kurt misdraagt zich schandalig als Bram een gesprek voert met de Minister van Ruimtezaken. De bemanningsleden overleggen; wat te doen met Kurt?

Terwijl Harold onderzoekt of de nieuwe planeet leefbaar is, bereidt Axel vast de persconferentie voor. Hij raakt wat overmoedig door de aandacht. Kurt is nog steeds werkeloos en besluit een boek te schrijven over zijn leven.

Terwijl Kurt onderzoekt of er meer is tussen hemel en aarde, stuit de Tasman op een ongeïdentificeerd object in de ruimte. SARA ontdekt via warmtesensoren dat er een levend organisme aan boord is.

Bram is vooralsnog niet van plan om Kurt zijn baan terug te geven en vraagt de overige bemanningsleden te solliciteren op deze vacature. Thijs vermoedt dat Reibek een robot is.

Als de Tasman een wormgat nadert krijgt iedereen een opfriscursus over dit fenomeen. De bemanning maakt zich ondertussen zorgen over de slechte invloed die Svetlana uitoefent op Bram.

Wanneer in de Tasman alle stroom uitvalt moet Reibek op onderzoek uit om de oorzaak te achterhalen. Bij de rest van de bemanning slaat intussen de paniek toe, wat uitmondt in een vechtpartij tussen Brechtje en Svetlana.

Harold gaat met de VUT en Reibek wordt gevraagd een afscheidsspeech voor te bereiden. De Tasman staat op het punt door de tien miljoen kilometer grens te gaan. Bram vraagt wie er met hem mee door wil.

Mijn idee was een Nederlands jeugdserie van de NCRV, waarin een serie minidrama’s werd uitgezonden waarvan de verhalen werden geschreven door kinderen zelf, in plaats van de gebruikelijke scenarioschrijvers. Bedenker en regisseur Karst van der Meulen deed in 1985 een oproep aan kinderen om hem hun zelfgeschreven verhalen toe te sturen. Uit 2000 inzendingen werden elf verhalen uitgekozen en verfilmd. De kinderen kregen tijdens het jeugd- en jongerengala op de nationale filmdagen in Utrecht een Gouden Paperclip van de NCRV uitgereikt, als prijs voor de beste filmscenario's.[1]

Na het succes van het eerste seizoen nam Van der Meulen in 1987 en 1990 nog twee seizoenen van Mijn idee op. Het programma ontving in 1988 een eervolle vermelding voor de Zilveren Nipkowschijf. [2]

D66-politicus Boris van der Ham was een van de jongeren wier scenario werd uitgezonden. Diverse grote namen hadden één of meerdere gastrollen in de films, waaronder Willeke van Ammelrooy, Bartho Braat, Lex Goudsmit, Gerda Havertong, Hetty Heyting, Leen Jongewaard, Marc Klein Essink, Nada van Nie, Sjoerd Pleijsier, Elsje Scherjon, Maarten Spanjer en Bram van der Vlugt.

Hans Teeuwen als Ard te Bokkel

Funeral Oration was a melodic hardcore punk band from Amsterdam, Netherlands. They were active from 1982–83 until the end of the 1990s, putting out highly influential records on Dutch, German, British and American labels. Their singer was Peter Zirschky.

After listening to punk rock for a couple of years, Peter Zirschky decided to start a punk band. It was 1980 and they called themselves Art Protexion, probably because Zirschky's favourite band at the time was The Art Attacks. Drummer Ferry Fidom and bassplayer Mike de Veer joined him an year later in Last Warning. They soon changed their name to Funeral Oration, with no thought behind that, but broke up two months later.

In 1983, Zirschky placed an ad in the Dutch punk magazine Koekrand, saying: "Need a bassplayer, don't have to be good, but has to be pretty fast", recruiting William Steinhäuser to play the bass and forming the core of the revived Funeral Oration. The band went on to release numerous EPs, two cassette-only albums and 7 full-length LPs, the pinnacle of which was their debut album "Communion" (1985), and also toured the States three times during the 90s.

De avonturen van de drie nichterige, zeventiende-eeuwse zeelieden Van den Beerenbroeck (Prins), Cruysz (Koch) en De Boesselaere (Romeyn). Ze maken onderweg naar West-Indië de meest hilarische dingen mee. Er waren gastrollen voor Ellen ten Damme (Reetenjongh), Kees Hulst (prins Frederik Hendrik), René van 't Hof (indiaan) en Annet Malherbe (Hildegonde van Hirstenvoorde). Volgens de heren van Jiskefet zelf was dit een van hun mindere series